Yürürdüm..
Bir elimde kavak ağacının ince dalından olan bir sopa ..uzun ince otların arasından geçerken sopayı savururdum.
Sonra,
Koşardım.
Nefesimin yettiği yere kadar, soluksuz kalana kadar.
Yığılırdım,
sırt üstü olduğum yere.
Elimi göğsüme götürür, kalbimin atışlarını hissederdim. Küt küt küt küt
Gözlerimi kapar
Düşünürdüm.

Geçtim mi bulutları ben,
Korkardım ya geçemediysem ya yetişemediysem, açamazdım bir süre gözlerimi tedirginliğimi üzerimden atasıya kadar ama tedirginliğimi de aklıma getirmemeye çalışırdım…Tekrar elimi göğsüme götürür kalbimi dinlerdim.
Hissederdim küt küt küt

Açardım gözlerimi
Bulutlarım tam tepemde
Sevinirdim
Yetişmiştim.


Ressamdım, hem de öyle güzel öyle mükemmel, hangi ressam gökyüzüne resim yapabilir, istediğini çizebilir ki? Renklerim sınırlıydı, gökyüzü mavisi ve bulutun beyazlığı..ha birde ara sıra bulutların arasından gülümseyen güneşin ışığı…Isınırdım…

Dedim ya ressamdım..sınırlı rengim vardı..mavi ve beyaz.

İstediğim şekli verirdim bulutlara, çok sinirliysem sinirli bir insan yüzü… hüzünlüysem, bir çiçek yapardım bulutlardan ve çiçeğin üzerindeki çiğ tanesi gözyaşı olurdu benim için. Sevinçliysem, parlayan bir çift göz çizerdim gülümseyen dudaklar yerine, samimi bulmazdım gülümseyen dudakları, samimiyet gözlerdedir .

Sıkılırsam ressamlıktan, güneş bana bakardı bulutların arasından, bende ona mahçup…

Yürürdüm
Koşardım
Yığılırdım
Ressamdım

Sonra
Oyun oynardım bulutlarla
Şu ben şu sen
Kim önde
Ben.

Yakalayamazdım..yakalayamazdın..beklerdim..beklerdin..bazen kolkola olurduk
Ama yinede
Yarışırdık
Gözden kaybolasıya kadar

Sonra
Kaybolurduk.
Yağmur taneciğiydik aynı yere aynı zamanda
Yağardık.

Gökyüzünde yeryüzünde
Gün dogdu mu her gün ilk gün
Her gün aydinliktir
Yoksa ümit her sey los karanliktir
Yar gurbette can yürekte
Bir kafeste nE amansiz
Sonsuz ayriliktir geçmez zaman
Her gece hep aynidir
Firtinada, ak ayazda
Sürgün her yerde hep yalnizdir
Gül açsa da, kus uçsa da
Görmez dargindir
Her durakta, her uykuda
Sürgün her nefeste yalnizdir
Her safakta, her yudumda
Hasret sancidir
Yol olsa da, ses duysa da, dag assa da
Her adim son, her an son adimdir
Tek basina yalnizlik
Bir yankidir
Gökyüzünde yeryüzünde
Gün dogdu mu her gün ilk gün
Her gün aydinliktir
Yoksa ümit her sey los karanliktir
Yar gurbette can yürekte
Bir kafeste nE amansiz
Sonsuz ayriliktir geçmez zaman
Her gece hep aynidir
Firtinada, ak ayazda
Sürgün her yerde hep yalnizdir
Gül açsa da, kus uçsa da
Görmez dargindir
Her durakta, her uykuda
Sürgün her nefeste yalnizdir
Her safakta, her yudumda
Hasret sancidir
Yol olsa da, ses duysa da, dag assa da
Her adim son, her an son adimdir
Tek basina yalnizlik
Bir yankidir
Gökyüzünde yeryüzünde
Gün dogdu mu her gün ilk gün
Her gün aydinliktir
Yoksa ümit her sey los karanliktir
Yar gurbette can yürekte
Bir kafeste nE amansiz
Sonsuz ayriliktir geçmez zaman
Her gece hep aynidir
Firtinada, ak ayazda
Sürgün her yerde hep yalnizdir
Gül açsa da, kus uçsa da
Görmez dargindir
Her durakta, her uykuda
Sürgün her nefeste yalnizdir
Her safakta, her yudumda
Hasret sancidir
Yol olsa da, ses duysa da, dag assa da
Her adim son, her an son adimdir
Tek basina yalnizlik
Bir yankidir

Kitap okumayı fazla sevmem yani severimde, bol tasvirli anlatımlar psikoloji kitapları yada başaranın 100 anahtarı falan gibi anlatımlar sıkar beni, hele anahtar olaylarına hiç girmeyelim, evet evet çocukluğumdan kalma yaraları var anahtarın Tansu çiller zamanından kalma anahtar hikayesi, o sebeptendir belki de diğer anahtar hikayeleri pek inandırıcı gelmez bana yüzeysel yaklaşımlar bunlar, derim.

Ama yaptık bir hata aldık bir psikolojik kitap, aslında ben de suç temelden başlamak lazımdı, psikolojiye lisede öğrenmiştim ilk psikolojik eser Mehmet Rauf’un  eylül romanı idi, okumadık, halt ettik

Her akşam uykuya dalmadan önce okumaya çalışıyordum yeni aldığım psikoloji kitabını öyle akşamların birinde kitap elimde iken uyumuşum:

------Sıkı tutunmak lazım hayata der psikologlar tutun bakalım, nasıl olacaksa,kimse bir şey demez,sadece sıkı tutun, nasıl tutunacağım! Kıyısından mı ? köşesinden mi? yer var mı peki?bana buyur da demediler! Herkes tutmuş köşesinden kıyısından acaba onlara da buyur dediler mi?  yok yok ben de tutunacağım öyle yazıyor öyle karalıyorlar öyle anlatıyorlar psikologlar



Nasıl olacak ? bu tutunma yada tutulma ..güneşin tutulması ayın tutulması gibimi, sanırım öyle , bir yerde ben bir yerde umutlarım bir yerde hüzünlerim aynı yörüngedeyiz birbirimizden etkileniyoruz bazen ben baskın çıkıyorum umutlarımı etkiliyorum yada hüzünlerimi ama bazen de umutlarım beni etkiliyor yada hüzünlerim, ama muhakkak ya hüzün tutulması yaşıyorum ya da umut tutulması------

bu sırada bu cümleleri peş peşe yazarken uykuda olduğumun farkına varıyorum,evet uykudaydım ben tam kitabı okurken koltukta uymuşum ayılamıyorum uykudayım ben pat diye koltuktan düşeceğim zaman irkiliyorum düşmeden uyanıyorum, etrafıma bakınıyorum,ayaklarımı koltuğa uzatmışım sırtım yerde, yerde yatıyorum yerde eyy psikolog yerde yatarken düşme korkusu koltuktan nedir? Bir tek bana mı oluyor?açıklasana…

tutmuşsun bir kitap yazmışsın sıkı tutunmak lazım diye hayata?

Yada sarılacakmışım, imkanı var mı?

Kıyısından köşesinde tutulmanın yada sarılmanın…

Özlemlerimin, hüzünlerimin, korkularımın,öfekelerimin, sevinçlerimin

Sarılayım mı?

Nasıl?

Onlar beni ahtapot gibi sarmışken

Ben nasıl sarılayım,

Sarılsam yeter mi?

Boş ver bunları be psikolog masal anlatma!bana yerde uyurken yataktan düşüyormuş gibi olup irkilip uyanmanın nedenini anlat yeter.

Aldığım kitaba ne oldu derseniz: bir psikoloji kitabı aldım, kitabın hayatı kaydı.

Yüreğime bir şey indi,

Bilmiyorum

Korku mu? Telaş mı?sevinç mi?

Sağa koşsam olmaz, sola koşsam olmaz,dursam olmaz,

Olan ne ki?

Bir müzik dinlesem hüzün kokan yada sevinç,ikisine de razıyım,bir şey dinlemem lazım

Sigara içmeliyim

Dumanı havada anlamsızca savrulmalı

Rüzgarla yarışmam lazım,mağlubiyeti bile bile

Gelincik olmalı,narin yapraklı incitmeden,incilmeden

Bir çocuk bana bakmalı,tanımadığım,mahsun,ürkek ,çekingen,

Gözlerini gözlerime değirmeli

Konuşmadan anlatan her şeyi

Bir şiir bulmalayım

Saklanmalayım, kendime en yakın hissettiğim dizesinde

Şiiri okuyan görmesin beni,

Ben onu göreyim kafi.

oksur

soğuk
üşüyorum
cümlelerde ben vardı
..

üşüyor
özne üşüyor
yüklem bulamadım ısıtacak
özne boşlukta asılı kaldı

oksur